Lichtbehandeling

Syntonische fototherapie is, binnen de lichttherapie, wellicht de meest geavanceerde hedendaagse klinische wetenschap. Sinds de jaren 1920 wordt ze door optometristen met succes aangewend om er patiŽnten mee te behandelen bij wie het gezichtsvermogen ontoereikend is.

Omdat 80 percent van het leerproces gebeurt via de ogen, kan een onvoldoende gezichtsvermogen alle aspecten van het leven nadelig beÔnvloeden, met inbegrip van studieresultaten, sportprestaties, bekwaamheid en concentratie op het werk.

Licht en kleur

In 1920 ontwikkelde Dr. Harry Riley Spitler een klinische wetenschap die hij syntonica noemde (van syntonie: het in evenwicht brengen). Zijn onderzoek en klinische studies bevestigden de diepgaande inwerking van licht op het menselijke functioneren en op de gezondheid.

Dr. Harry Wohlfarth, een autoriteit op het gebied van de inwerking van kleur op de schoolprestaties, heeft ontdekt dat de keuze van belichting en kleuren van de muren en de vloerbekleding van klaslokalen een grote invloed heeft op de concentratie, de taakgerichtheid, de prestaties en de studieresultaten van de leerlingen.
Daarnaast ontdekte Dr. John Vott dat een belichting die het natuurlijk zonlicht het meest benadert, een positieve uitwerking heeft op de gezondheid, het gedrag en de prestaties, terwijl de gewoonlijk gebruikte fluorescerende kunstlichtbronnen visueel ongemak en verminderde prestaties veroorzaken.

In 1985 werd de lichttherapie ontdekt in de psychiatrie. In medische instellingen in de VS en over de hele wereld, worden vele mensen nu onderworpen aan een lichtbron als behandeling bij seizoensgebonden gemoedsaandoeningen of SAD (Seasonal Affective Disorder).
Lichttherapie krijgt nu ook respect in geneeskundige kringen, waar het nut ervan onderzocht wordt in de behandeling van jetlag, PMS, slaapstoornissen en toestanden die verband houden met de dagelijkse lichaamscyclussen. Er werd ook ontdekt dat de blootstelling aan bepaalde kleuren een invloed heeft op het gedrag, het humeur en de lichaamsfuncties.

De kennis over licht en kleur nam toe bij de verschijning van Dr. Jacob Libermans boek ďLight: Medicine of the FutureĒ (Licht: geneeskunde van de toekomst) in 1991.
Het beschrijft de rol van licht en kleur in het scheppen van een nieuwe beleving van lichamelijke en emotionele gezondheid.
Zowel oculaire als algemene fototherapie zijn nu ťťn der snelst groeiende gebieden in het klinische onderzoek en de gezondheidszorg.

Fototherapie en het gezichtsvermogen

Niet alle zenuwen van het lichtgevoelige netvlies in de ogen dienen om te zien. Sommige verbinden het netvlies rechtstreeks met niet-visuele hersencentra, zoals de hypothalamus en de pijnappelklier. Deze centra beÔnvloeden het elektrische, het chemische en het hormonale evenwicht die alle lichaamsfuncties betreffen, met inbegrip van het zien.

Jarenlange klinische toepassing en onderzoek hebben aangetoond dat bepaalde welgekozen lichtfrequenties (kleuren) die via het oog op deze centra worden aangebracht, gunstige resultaten in het lichaam kunnen teweegbrengen.

De patiŽntendiagnose gebeurt via symptomen, visuele evaluatie, visueel-motorische prestaties en de gevoeligheid van het perifere gezichtsveld. PatiŽnten met wazig zicht, een scheelziend of lui oog, personen die dubbel zien of kinderen met leerproblemen, komen hiervoor in aanmerking. Ze worden behandeld via de ogen met geselecteerd zichtbaar licht onder de vorm van kleuren, met de aangepaste frequentie.

Wanneer syntonische behandelingen aangewezen zijn, wordt een reeks sessies aanbevolen, gespreid over 3 ŗ 4 weken. Deze bestaan uit het bekijken van voorgeschreven passende lichtfrequenties gedurende 20 minuten.
Gewoonlijk worden positieve veranderingen opgetekend binnen de eerste 8 sessies, deze worden verder geobserveerd en op vooruitgang onderzocht. In sommige gevallen is bijkomende therapie vereist.

 

Wat werd door onderzoek aangetoond?

Gecontroleerde klinische studies door Dr. Jacob Lieberman hebben bewezen dat het resultaat van deze relatief korte behandeling gewoonlijk bestaat in een verbetering van de visuele vaardigheden, het perifere gezichtsveld, het geheugen, het gedrag, het humeur, de algemene prestaties en de studieresultaten.

Zij toonden aan dat een groot aantal kinderen met leermoeilijkheden een beperkte gevoeligheid vertonen in het periferegezichtsveld. Gedurende en na de fototherapie vertoonden zij een verbetering van het perifere zicht en visuele vaardigheden.
Syntonische fototherapie, wanneer ze correct uitgevoerd en gecontroleerd wordt, is een doeltreffende behandelingswijze voor een groot aantal aandoeningen die verband houden met een slecht functionerend gezichtsvermogen.
Gedurende meer dan zestig jaar hebben leden van de Hogeschool voor Syntonische Optometrie (VS) deze waardevolle dienst kunnen bieden aan hun patiŽnten.

Fototherapie is aangewezen:

Visueel, bij

  1. Wazig zicht
  2. Scheel zien (strabisme)
  3. Lui oog (amblyopie)
  4. Dubbel zien
  5. Beperkt perifeer gezichtsveld
  6. Oogspanning

Visueel gerelateerd, bij

  1. Hoofdpijn
  2. Onvoldoende studieresultaten
  3. Zwakke aandacht & geheugen
  4. Leesmoeilijkheden
  5. Gebrekkige coŲrdinatie

 

Bij visuele gevolgen van

    • Psychisch trauma
    • Emotioneel trauma
    • Hoge koorts
    • Chronische ziektes
    • Chronisch vermoeidheidssyndroom